เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 ปลามหึมาอายุสิบห้า
ตัวกระบี่ของจิตกระบี่ฝูหมุนคว้างหนึ่งรอบ ก่อนจะพุ่งพรวดขึ้นสู่อากาศดัง ‘ฟึ่บ’ ทะลวงผ่านเมฆอสูรจนไปปรากฏอยู่เหนือมวลเมฆ เจตจำนงกระบี่บนตัวกระบี่ปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ประกายกระบี่พวยพุ่งออกมาเป็นระลอกอย่างไม่หยุดยั้ง จนแสงหลากสีบนตัวกระบี่ของจิตกระบี่ฝูจางหายไป เผยให้เห็นรูปโฉมที่แท้จริง
เดิมทีมันน่าจะเป็นกระบี่เล่มหนากว้างยาวห้าเชียะ บนตัวกระบี่มีอักขระยันต์อันซับซ้อนสลักไว้ และมีแสงสีทองไหลเวียนอยู่ตามลวดลายเหล่านั้น
กระบี่ที่ไร้ผู้ครอบครองคอยควบคุม บัดนี้กลับคิดจะพุ่งชนแก่นอสูรของจอมอสูรขั้นแปรสุญญะ ผลลัพธ์ของมันย่อมหนีไม่พ้นการแหลกละเอียดเป็นผุยผงมิใช่หรือ แม้มันจะมีจิตวิญญาณ แม้มันจะแข็งแกร่งมากเพียงใดก็ตาม
“ไอ้ปลาเหม็น! เจ้าจะช่วยคนหรือไม่! นานทีปีหนถึงจะมีไอ้หนูน่าสนใจมาพาข้าออกไปสักคน เจ้ายังจะมาขัดแข้งขัดขาอีกหรือ เจ้าขังข้ามาพันปีแล้ว ยังจะขังข้าไปถึงเมื่อใดอีก พูดสิ! ออกมาเดี๋ยวนี้!” ตัวกระบี่ของจิตกระบี่ฝูสั่นสะท้าน เสียงกระบี่ก้องกังวานแปรเปลี่ยนเป็นเสียงมนุษย์ สะท้อนก้องไปทั่วตำหนักในท้องปลา