เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 ถอนขนห่านสำนักเซียนเหมิน
ลานรับรองแขกใต้เขาเซียนเหมิน เรือนหลังเล็กของเฟิงหรั่น
ท่านอวี้ไม่ได้เคาะประตู ย่องเข้ามาในเรือนของเฟิงหรั่นอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง
“เชวี่ยเอ๋อร์!” ทันทีที่ก้าวเข้าลานเรือน ท่านอวี้ก็อดร้องเรียกเสียงเบาไม่ได้
“บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกชื่อนี้” เฟิงหรั่นยังคงนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งริมหน้าต่าง อารมณ์ดูจะแย่กว่าเมื่อวานตอนที่ท่านอวี้มาหาเสียอีก
“เชวี่ยเอ๋อร์ของข้าเอ๋ย! เจ้ารู้หรือไม่ว่าเมื่อคืนข้าแทบจะเป็นห่วงจนอกแตกตาย! เห็นเจ้าไม่เป็นอะไรข้าก็เบาใจแล้ว!” ท่านอวี้สาวเท้าเร็วรี่สองก้าวมาข้างกายเฟิงหรั่น โน้มตัวลงมองดูหน้านาง โล่งอกไปที ดูเหมือนวิชาแปลงโฉมของตนจะไม่ได้เผยพิรุธใดออกมา
“ที่นี่คงอยู่นานไม่ได้แล้ว” เฟิงหรั่นกล่าวเสียงเรียบ “เมื่อครู่ข้าเพิ่งแจ้งขอถอนตัวจากงานชุมนุมไข่มุกเร้นสมุทรคราวนี้กับผู้อาวุโสจู้ต้างแห่งสำนักเซียนเหมินไป ด้วยเหตุผลว่าเมื่อคืนได้รับบาดเจ็บสาหัส”
สีหน้าของท่านอวี้พลันเคร่งขรึมลง แผ่จิตสัมผัสเข้าตรวจสอบเฟิงหรั่น ทว่ากลับทำให้นางแสดงสีหน้ารังเกียจขึ้นมา