เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 หยอกพวกเจ้าเล่นต่างหาก!
“ท่านผู้อาวุโสล้อเล่นแล้ว พวกผู้น้อยแค่ผ่านมา รบกวนเวลาพักผ่อนของท่านเข้า ต้องขออภัยด้วยขอรับ! พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้! จะไปเดี๋ยวนี้แล้ว…” เมื่อเห็นท่าทีขลาดกลัวของชื่อหู่ ยาจกเฒ่าผู้นี้ต้องเป็นยอดฝีมือที่ร้ายกาจอย่างยิ่งเป็นแน่ เพิ่งจะได้รับการเตือนจากผู้ดูแลงานชราของสำนักเซียนเหมินว่าอย่าสุงสิงกับพวกผู้บำเพ็ญพเนจร คำพูดยังไม่ทันจะหายอุ่น ยาจกเฒ่าผู้นี้ก็มารอดักหน้าพวกเขาเสียแล้ว
“เฮ้อ! ข้าบอกแล้วไงว่าข้ามีวาสนากับเจ้าหนูน้อยนั่น!” ยาจกเฒ่านั่งอยู่บนพื้น มือหนึ่งตบเข้าที่ก้นของชื่อหู่ ทำเอาชื่อหู่สะดุ้งจนเกือบจะกระโดดตัวลอย ใบหน้าเสือที่เปี่ยมอารมณ์ความรู้สึกผุดแววน่าสงสาร ไร้ที่พึ่ง และน้อยเนื้อต่ำใจสลับกันไปมา ทว่าสุดท้ายก็ยังไม่กล้าขยับเขยื้อนอยู่ดี
ยาจกเฒ่าชี้นิ้วไปทางเหอปี้ “ก็เจ้าหนูน้อยเจ้านั่นแหละ!”
“ท่านผู้อาวุโส ศิษย์น้องของข้าซุกซน ไม่ทราบว่าเคยไปล่วงเกินท่านผู้อาวุโสไว้ตอนไหนหรือขอรับ? ผู้น้อยขออภัยแทนเขาด้วย!” อู๋สวีก้มตัวลง เหอปี้กับอวิ่นเอ๋อร์จึงก้มตัวคารวะตาม ทั้งสามคนถอยหลังพร้อมกันอย่างรู้ใจกันเป็นอย่างยิ่ง