เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ชุมนุมอิ่นซา
ในที่สุด อู๋สวีก็คว้าวิชาอัคคีต้นกำเนิดฉบับเรียบเรียงใหม่มาได้สำเร็จในราคาแปดสิบแปดหยกเซียน แม้นี่จะเป็นวิชาที่ท่านอาจารย์เจาะจงไหว้วานให้หลิวหมี่ช่วยดัดแปลงเพื่อให้เหมาะแก่การฝึกของเหอปี้ แต่อู๋สวีก็ยังอดรู้สึกไม่สบอารมณ์ไม่ได้ ราวกับถูกต้มจนเปื่อยอย่างไรอย่างนั้น
หลังจากส่งพวกอู๋สวีทั้งสามคนกลับไปแล้ว หลิวอวี๋ก็ลูบหยกเซียนสิบเก้าเม็ดในอกเสื้อ พลางเดินกลับมายังห้องหนังสือของผู้เป็นบิดาด้วยความเบิกบานใจ
“ท่านพ่อ! ท่านอาไห่ฉยงติดหนี้บุญคุณท่านก้อนโตเลยนะขอรับ!”
“บุญคุณอะไรกัน เลิกคิดไปได้เลย! เจ้าคนจนกรอบอย่างไห่ฉยง ไม่มีปัญญาใช้คืนหรอก!” หลิวหมี่วางตำราลงแล้วทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง
“หา? ถ้าอย่างนั้นสุราบุปผาเซียนสิบไหที่ท่านอาไห่ฉยงรับปากไว้ก็หมดหวังแล้วหรือขอรับ?” หลิวอวี๋รู้สึกว่าสิบเก้าหยกเซียนนี้ช่างขาดทุนย่อยยับสิ้นดี! ท่านพ่อของเขาคือผู้ทรงภูมิที่มีชื่อเสียงในยุทธภพแดนเซียน การตรวจแก้ตำราวิชานั้นปกติแทบไม่ยอมแตะ หากจะรับทำสักเล่ม อย่างน้อยก็ต้องเป็นหยกเซียนพันเม็ดขึ้นไปหรือไม่ก็สมบัติล้ำค่าที่มีมูลค่าทัดเทียมกัน!
“เจ้านี่นะ! อย่าเอาแต่ฝักใฝ่เรื่องการค้าขายไปเสียหมด! ตระกูลหลิวของเราขาดแคลนหยกเซียนสักเม็ดสองเม็ดรึไง? แล้วเจ้าติดอยู่ที่ขั้นสร้างฐานช่วงต้นมากี่นานแล้ว? ไม่มีความก้าวหน้าขึ้นมาสักนิด!”