เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 วิชาอัคคีต้นกำเนิดฉบับเรียบเรียงใหม่
“เถ้าแก่ ศิษย์น้องข้าเขายังไม่ประสีประสา เขาแค่อ่านไปสิบหกตัวอักษร ไม่ได้จะฝึกหมัดวานรเพลิงทะลวงหลังสำเร็จเสียหน่อย” อู๋สวีเดินเข้าไป เหลือบมองตำราที่เหอปี้เปิดค้างไว้ ชื่อของมันคือหมัดวานรเพลิงทะลวงหลังจริง ๆ
“อ้อ! สรุปว่าอ่านแล้วใช่ไหมล่ะ?” เถ้าแก่หนุ่มเห็นอู๋สวีขยับ ก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวตาม ทำทีขวางทางออกของอู๋สวีกับเหอปี้อยู่กลาย ๆ “ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณที่อุดหนุน! สิบหยกเซียน!”
“อะไรนะ???” สองศิษย์พี่น้องอู๋สวีกับเหอปี้ร้องออกมาพร้อมกัน เจ้านี่อ้าปากก็เรียกสิบหยกเซียนเลยรึ! ตอนออกจากสำนักเสวียนสุ่ย บนตัวพวกเขายังไม่มีหยกเซียนสักเม็ด ไปเยือนสำนักหยวนหมิงมาหนหนึ่งถึงได้รับมอบมาแค่ยี่สิบหยกเซียน สำหรับอู๋สวีกับเหอปี้แล้ว สิบหยกเซียนนี่นับเป็นเงินมหาศาลทีเดียว
“ทำไม? แอบจำวิชาของข้าไปแล้วคิดจะชักดาบรึ?” เถ้าแก่หนุ่มปรายตามอง พลางเขยิบไปขวางตรงประตูอย่างเงียบเชียบ
เหอปี้แทบจะฟิวส์ขาดอยู่รอมร่อ!
อู๋สวีกดไหล่เขาไว้แน่น ไม่ยอมให้เขาระเบิดอารมณ์ออกมา
ในตลาดอวิ๋นปี้ห้ามก่อเรื่องเด็ดขาด มิฉะนั้นจะถูกยอดฝีมือของสำนักเซียนเหมินขับไล่ออกไป หากร้ายแรงถึงขั้นอาจถูกลงมือสังหารทันที ยิ่งกว่านั้นอู๋สวียังต้องไปรายงานเรื่องอวิ๋นเชวี่ยกับคนของสำนักเซียนเหมิน หากโดนไล่ตะเพิดตอนนี้คงไม่ดีแน่