บทที่ 39 ความเหมือนที่ไม่อาจมองข้าม

บทที่ 39 ความเหมือนที่ไม่อาจมองข้าม

เที่ยวบินจากญี่ปุ่นเดินทางถึงสนามบินนานาชาติอินชอนแล้ว แฟนคลับที่มารอรับวง Fancy ต่างมาถึงกันตั้งแต่เนิ่น ๆ พร้อมชูป้ายเชียร์หลากหลายรูปแบบ

ผู้คนเบียดเสียดกันแน่นขนัด บอดี้การ์ดและผู้ช่วยต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะเปิดทางได้สำเร็จ ในที่สุดคังมินซอกและสมาชิกในวงก็ขึ้นรถตู้ประจำวงได้เสียที

ทันทีที่ประตูรถปิดลง เสียงกรี๊ดจากด้านนอกก็เบาลงไปอีกระดับ กลายเป็นเพียงเสียงอื้ออึงแว่วผ่านกระจกเข้ามา

เครื่องยนต์ติดขึ้น รถค่อย ๆ เคลื่อนออกจากอาคารผู้โดยสาร

อีมีแรที่นั่งอยู่เบาะหน้าข้างคนขับหันกลับมามองสมาชิกที่นั่งอยู่ด้านหลัง

“หิวกันหรือยัง? จะแวะกินข้าวก่อนดีไหม?”