กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปลาเค็มแสนหวาน
บทที่ 38 ช่องว่างที่ยังขาดอยู่
รถยนต์แล่นเข้าสู่ย่านฮันนัมดงอย่างนุ่มนวล เมื่อขับผ่านบ้านพักของประธานควอน เธอก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองประตูเหล็กสีดำบานนั้นโดยไม่รู้ตัว ทว่ารถกลับไม่ได้หยุดลง แต่ยังคงแล่นต่อไปข้างหน้า
ในที่สุด รถก็จอดลงหน้าคฤหาสน์อีกหลังที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายศิลปะสมัยใหม่ ประตูเหล็กค่อย ๆ เปิดออกจากด้านใน
สัมภาระทั้งหมดของเธอถูกย้ายมาที่นี่เรียบร้อยแล้ว
เมื่อก้าวลงจากรถ เธอก็ได้พบกับพ่อบ้านและแม่บ้านเป็นครั้งแรก
มีคนเข้ามารับกระเป๋านักเรียนกับเสื้อคลุมชุดนักเรียนของเธอไป อีกคนยื่นรองเท้าแตะมาให้
การตกแต่งห้องรับแขกเป็นสไตล์มินิมอลแบบอิตาลี ด้วยพื้นที่ที่กว้างขวางมาก จึงยิ่งทำให้บรรยากาศดูเย็นชาและหรูหราจนยากจะเอื้อมถึง
“คุณอาอยู่ไหนคะ?”
พ่อบ้านตอบอย่างนอบน้อม
“ท่านยังอยู่ที่บริษัทครับ”