กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าเด็กเมื่อวานซืน! บังอาจมาข่มขู่ข้า!” นางหลี่ผู้มีผมขาวโพลนเต็มศีรษะเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ นางไม่เพียงไม่ถอยหลัง กลับก้าวไปข้างหน้าอีกหลายก้าว “ตระกูลเผยของข้ากระทำสิ่งใดเปิดเผยเที่ยงตรง สุริยันจันทราประจักษ์ชัด ความภักดีฟ้าดินเป็นพยาน สกุลจางมีสันดานหมาป่ามักใหญ่ใฝ่สูง ใครบ้างจะไม่รู้”
“วันนี้ข้ามาด่าประจานสกุลจางแทนราษฎรแดนเหนือ พวกเจ้าพ่อลูกถูกเปิดโปงความทะเยอทะยานจนอับอายกลายเป็นโทสะ ถึงขั้นชักดาบชักกระบี่ออกมาแล้วรึ ดี! เจ้ามาฆ่าสิ! ข้าจะรออยู่ตรงนี้แหละ!”
ปากพูดไป เท้าก็ก้าวรุดหน้าต่อไปไม่หยุด
เหล่าทหารกล้าต่างพากันอึกอักทำอะไรไม่ถูก ได้แต่มองไปยังคุณชายของตนโดยพร้อมเพรียง
แล้วจะทำอย่างไรดีเล่า
ไหนว่าแค่ข่มขู่พวกยายแก่นี่มิใช่หรือ หรือว่าต้องลงมือจริงขึ้นมา