กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทหารผ่านศึกแห่งค่ายเป่ยผิงต่างกู่ร้องตามแม่ทัพของตน
เสียงตะโกนพร้อมเพรียงของทหารเก่านับร้อยนายดังกึกก้องประหนึ่งเกลียวคลื่นซัดเข้าโสตประสาทของชาวบ้านที่กำลังแตกตื่นขวัญหนีดีฝ่อ ฝูงชนชะงักงันไปชั่วขณะ ก่อนจะเข้าใจคำสั่งอย่างรวดเร็ว เลิกวิ่งพล่านเอาชีวิตรอด แล้วเริ่มพากันมุ่งหน้ากลับเข้าเคหสถานของตน ฝูงคนที่เบียดเสียดแน่นขนัดบนถนนบางตาลงไปอย่างเห็นได้ชัด
เมิ่งหกไม่ยอมหยุดพัก เขายังคงตะโกนสั่งการต่อไป ทหารเก่าข้างกายก็ร่วมส่งเสียงกู่ร้องไม่ขาดสาย
ตะโกนกันอยู่เช่นนั้นราวครึ่งชั่วยามจนคอแห้งผากแทบเป็นไฟ ในที่สุดผู้คนบนท้องถนนก็สลายตัวไปเกินครึ่ง ทางสัญจรจึงเปิดโล่งขึ้นมาได้
เมิ่งหกจึงนำทหารรุดหน้าต่อไป