กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงตวาดอย่างเหลืออดของนางฟางทำเอานางลู่ชะงักงันไปเช่นกัน
นางลู่อ้าปากค้างราวกับประทัดด้าน พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ไท่ฟูเหรินหลี่ยังคงสุขุมเยือกเย็น "ทุกคนใจเย็นๆ ฟังข้าพูดก่อน ปีก่อนฝ่าบาทออกราชโองการติดๆ กันถึงสามฉบับ หมายจะให้ชิงเหอเข้าวังไปเป็นกุ้ยเฟย หานซื่อหลางกับหม่าหลางจงต่างตายกลางทาง อัครมหาเสนาบดีผังกับผู้บัญชาการเกาไปช้ากว่าไม่กี่วัน ชิงเหอก็แต่งรับเขยเข้าบ้าน เรื่องนี้ถึงได้ยุติลง"
"นับแต่นั้น ฝ่าบาทก็ล้มป่วย ราชกิจบ้านเมืองล้วนตกไปอยู่ในมือของท่านแม่ทัพใหญ่จางทั้งสิ้น"
"ช่วงนี้มีข่าวลือเกี่ยวกับสองพ่อลูกสกุลจางแพร่สะพัดไปทั่ว พวกเจ้าลองคิดดูสิว่า นี่จะเป็นฝีมือของผู้ใด"
นางฟางพึมพำขึ้นมา "เรื่องนี้ยังต้องคิดอีกหรือ ย่อมต้องเป็นชิงเหอของพวกเราลงมือแน่!"