กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต้องยอมรับว่า จางอวิ่นเข้าใจเจี้ยนอันตี้ทะลุปรุโปร่งจริงๆ
ถ้อยคำเหล่านี้ ทุกประโยคล้วนแทงใจดำเจี้ยนอันตี้เข้าอย่างจัง
ทั้งที่รู้ดีว่าจางอวิ่นมีเจตนาร้าย คิดฉวยโอกาสนี้เล่นงานเผยชิงเหอ แต่เจี้ยนอันตี้ก็ยังใจสั่นไหวอย่างน่าละอาย
เมิ่งหกเห็นท่าไม่ดีจึงก้าวออกมาอีกครั้ง "แม่ทัพเผยนำทัพตรึงโยวโจว พวกคนเถื่อนซงหนูจึงไม่กล้าขยับเขยื้อน ขุนนางผู้ภักดีและแม่ทัพผู้เก่งกล้าเช่นนี้ ไฉนจึงจะเรียกตัวตามอำเภอใจได้"
จางอวิ่นแค่นหัวเราะ สวนกลับทันควัน "ที่โยวโจวมิใช่ยังมีพี่ชายของเจ้าอยู่อีกคนหรือ หากแม่ทัพเผยมาเมืองป๋อไห่ ให้เมิ่งปิงอยู่เฝ้าก็เพียงพอแล้ว"