กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยายังอุ่นอยู่ ทั้งยังใส่ชะเอมเทศไว้มาก รสชาติจึงไม่ขมฝาด ยามกลืนลงคอช่างราบรื่น ไหลลงสู่กระเพาะอย่างง่ายดาย
หลังดื่มยาจนหมด เสิ่นกงกงประคองชามยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยความนอบน้อม
เจี้ยนอันตี้จ้องมองเสิ่นกงกงอยู่นาน ครั้นเห็นว่าไม่มีสิ่งใดผิดปกติ จึงอนุญาตให้ถอยออกไป
เสิ่นกงกงประคองชามเดินออกจากตำหนักบรรทม สีหน้าสงบนิ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหลมเล็กเรียกขันทีน้อยคนหนึ่งเข้ามา "ฝ่าบาทเสวยโอสถแล้ว นำชามไปเก็บ"
ขันทีน้อยขานรับอย่างว่องไว รีบประคองชามเดินจากไป
เสียงเครื่องประดับกระทบกันกรุ๊งกริ๊ง พร้อมกลิ่นหอมคุ้นเคยลอยมาตามลม
เสิ่นกงกงรีบค้อมกายคารวะ "บ่าวถวายบังคมฮองเฮา ถวายบังคมองค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ"