กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนที่เดินออกมากลับเป็นใบหน้าของเด็กหนุ่มที่คุ้นเคยยิ่งนัก
เผยเจี่ยทั้งตกใจทั้งยินดี "ท่านแม่ทัพน้อยเมิ่ง! เหตุใดจึงเป็นท่านได้!"
ผู้ที่เฝ้าประตูเมืองอยู่ก็คือเมิ่งหลิง เมิ่งหก นั่นเอง
เมิ่งหกในวัยสิบเก้าปี สูงขึ้นและคล้ำแดดกว่าแต่ก่อน ทว่ายังคงหล่อเหลาสะดุดตา สีหน้าท่าทางเจือความดื้อรั้นหยิ่งยโสอยู่หลายส่วน
"ทำไมจะเป็นข้าไม่ได้" อารมณ์ฉุนเฉียวของเมิ่งหกยังคงเหมือนเดิม สีหน้ายังติดรำคาญอยู่เล็กน้อย "เมืองป๋อไห่คือเมืองหลวงใหม่ของราชวงศ์จิ้ง ทุกวันมีผู้คนสัญจรเข้าออกไม่ขาดสาย ฝ่าบาทให้ข้ามาเฝ้าประตูเมือง ย่อมเป็นเพราะทรงไว้วางใจข้า"
ใช่ๆ ถูกๆ ท่านไม่ได้ถูกสองพ่อลูกตระกูลจางเบียดขับหรอก แต่มีใจรักการเฝ้าประตูเมืองจริงๆ เสียเมื่อไหร่