เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจี้ยนอันตี้พลันนึกถึงภาพยามส่งเหล่าสตรีตระกูลเผยในวันวานอย่างเลือนราง
พริบตาเดียว เวลาก็ล่วงเลยไปถึงสี่ปีแล้ว
สี่ปีมานี้ องค์รัชทายาทถูกวางยาพิษสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเจี้ยนเหวินสวรรคตด้วยพระอาการประชวร เมืองหลวงถูกตีแตก เว่ยอ๋องถูกเพลิงเผาผลาญจนวายชนม์ ส่วนตัวเขาต้องระหกระเหินมายังเมืองป๋อไห่ และได้รับการเชิดชูจากสกุลจางให้ขึ้นเป็นโอรสสวรรค์พระองค์ใหม่
ลมพายุผันแปร ทะเลลึกกลายเป็นไร่นา กาลเวลาแปรเปลี่ยนสรรพสิ่ง
นางหลี่และคนอื่นๆ ตรงหน้าก็แก่ชราลงไปมากเช่นกัน
"ไม่ต้องมากพิธี ลุกขึ้นเถิด" เจี้ยนอันตี้สั่งให้เสิ่นกงกงเข้าไปประคองทุกคนให้ลุกขึ้น จากนั้นจึงพระราชทานที่นั่ง นางหลี่กับพวกกล่าวขอบพระทัยซ้ำๆ ก่อนจะทรุดกายนั่งลงอย่างกล้าๆ กลัวๆ
นางลู่อ้าปากคิดจะเอ่ยอันใด นางหลี่ก็ส่งสายตากราดมา ทำให้นางลู่จำต้องหุบปากลง