ตอนที่ 163 แผนการ

ตอนที่ 163 แผนการ

แม้ความมั่งคั่งของจิ้นหยางจะเทียบกับลั่วหยางมิได้ ทว่าก็ยังนับเป็นใจกลางจงหยวน อีกทั้งยังมีทรัพย์สินที่ขูดรีดมาจากลั่วหยางกับการรีดภาษีข่มเหงราษฎรคอยรองรับ ทั้งยังมีผู้มีสายตากว้างขวางเช่นฉีฮองเฮาและหยวนซูคอยจัดการดูแล งานเลี้ยงที่หยวนเฉินจัดขึ้นจึงหรูหราโอ่อ่า ยิ่งกว่ายามอยู่ในเมืองหลวงเสียอีก

ยามที่เกาเซินเดินทางมาร่วมงานเลี้ยง เขาแลเห็นคนสนิทของหยวนเฉินและเหล่าเสนาบดีที่หนีตายมาจากลั่วหยางและพื้นที่อื่น ๆ อยู่ไม่น้อย

มองดูด้วยสายตาเย็นชา คล้ายเป็นภาพทัศน์แห่ง “ยุคเฟื่องฟู” ประการหนึ่งขึ้นมาจริง ๆ

เกาเซินกวาดสายตามองรอบหนึ่ง ในใจพอจะประเมินอันใดได้บ้าง แม้เขาจะเป็นคนในสังกัดของฉีป๋อสิง ทว่าที่ผ่านมากลับรอบคอบรอบด้าน ปฏิบัติตนเงียบสงบเจียมตัว ในราชสำนักแห่งนี้จึงนับเป็นผู้มีอัธยาศัยดี มิได้กระทำการโอหังกำเริบเสิบสานหรืออาศัยบารมีสุนัขข่มขู่ผู้คน จึงถูกจัดให้อยู่ในรายนามผู้ได้รับเทียบเชิญด้วยเช่นกัน

เดิมทีฉีป๋อสิงก็แทบไม่เข้ามารวมในตำหนักจิ้นหยางอยู่แล้ว เมื่อวันก่อนยิ่งเกิดข้อบาดหมางกับหยวนเฉินเพราะเรื่องของหลิวเจิน ได้ยินว่าวันก่อนซ่างต่างอ๋องผู้นั้นกับฉีป๋อสิงเข้าวังไปคารวะ มิทราบว่าฮ่องเต้ตรัสสิ่งใด จึงยั่วโทสะให้คนทั้งสองเดินออกจากวังไปด้วยความโกรธเกรี้ยว