ตอนที่ 162 วางแผน

ตอนที่ 162 วางแผน

ยามที่ลู่จี้ได้รับรู้เรื่องราวขององค์หญิงแดนเหนือทะเลทรายจากผู้ส่งสาส์น ชั่วขณะนั้นก็รู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง

“อภิเษกเชื่อมสัมพันธ์รึ”

“ขอรับ แม้นางจะมิได้เปิดเผยแก่ข้าจนหมดสิ้น ล้วนเอ่ยถึงสิ่งของที่สืบเสาะได้จากภายนอก แต่ข้าดูออกว่านางเพิ่งจะร้องไห้มา คงจะมีข้อขัดแย้งกับทางราชสำนักชนเผ่าอยู่บ้าง นาง... บางทีอาจมิได้ต้องการอภิเษกเชื่อมสัมพันธ์”

ลู่จี้มิได้เอ่ยสิ่งใดอยู่ครู่ใหญ่ เพียงยื่นมือไปตบบ่าของผู้ใต้บังคับบัญชาตนเบา ๆ “กรำลมหนาวรอนแรมมาตลอดทาง เจ้าจงไปอาบน้ำพักผ่อนให้ดีก่อนเถิด ข่าวที่เจ้าน

นายกองใต้บัญชาเงยหน้าขึ้น “ท่านแม่ทัพบัญชาการลู่ ข้ามักรู้สึกว่า บางทีข้าอาจไม่ควรกล่าวมากความถึงเพียงนั้น”

ลั่วหยางย่างเข้าสู่ต้นฤดูใบไม้ผลิแล้ว ทว่าแดนเหนือยังคงมีลมหนาวพัดกวัดแกว่งอย่างเดียวดาย ผู้ส่งสาส์นกลับมาจากแดนเหนือทะเลทราย ร่างกายเปรอะเปื้อนฝุ่นดินมานานแล้ว ใบหน้าย่นยู่เพราะกรำลมหนาว นางมีอายุมากกว่าลู่จี้อยู่บ้าง ยามเกิดความวุ่นวายทางเหนือก็สูญเสียทั้งบิดาและบุตรไปตั้งแต่นานมา กลายเป็นคนตัวคนเดียวไร้ญาติ พากลุ่มคนรับใช้ที่เหลืออยู่ไม่มากเข้าสู่กองทัพ ก้าวเดินมาทีละก้าว ไม่เคยเผยความสับสนลังเลออกมาแม้แต่น้อย มักจะปลอบประโลมเหล่าทหารที่อายุน้อยกว่า มีท่าทีเด็ดเดี่ยวเปี่ยมหวังอยู่เป็นนิจ

ทว่าเวลานี้ ท่ามกลางฟ้าดินที่มัวซัว นางกลับแยกแยะทิศทางไม่ออกอยู่บ้างเสียแล้ว