ตอนที่ 164 ต้อนรับ

ตอนที่ 164 ต้อนรับ

หยวนซูมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นอย่างยิ่งหลังงานเลี้ยง ด้วยความสามารถในการประพันธ์ดนตรีและความรู้ความสามารถ ทำให้นางกลับมาเฉิดฉายช่ำชองการเข้าสังคมเหมือนครั้งอยู่นครลั่วหยาง ไปมาหาสู่กับเหล่าเสนาบดีในราชสำนักและเชื้อพระวงศ์อย่างกระตือรือร้น ไม่ได้เอาแต่คอยจัดการกิจการต่างๆ หรือคอยถวายคำชี้แนะแผนการอยู่แต่ในวังเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

ความมืดมัวหลายวันติดต่อกันปกคลุมเหนือวังเมืองจิ้นหยาง เสียงแหลมคมสายหนึ่งพลันแทงทะลุความอึมครึม เมฆดำซัดสาดเกรี้ยวกราดจนมองไม่เห็นตะวัน

“เจ้าว่าอย่างไรนะ ฉีหมิงหลัวทูลขอพระราชทานสมรสเพื่อสู่ขอข้าหรือ!”

หยวนซูคาดไม่ถึงว่าหลังงานเลี้ยงวันนั้นฉีหมิงหลัวมิได้ตามมา ทว่ากลับเอ่ยปากทูลขอตัวนางจากฮ่องเต้ตรงๆ ในวันรุ่งขึ้น

ฉีอิงเอ๋อนั่งอยู่ด้านข้าง สีหน้าดูแฝงความนัยอยู่บ้าง “ฉีเสนาบดีกล่าวว่า หากองค์หญิงเหราอันยินยอม เขาก็ยินดีมอบตำแหน่งภรรยาเอกให้ด้วยความจริงใจ หากไม่ยินยอม เช่นนั้นก็คงได้แต่รับองค์หญิงไปเป็นอนุแล้ว”

หยวนซูโกรธจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง ราวกับได้ยินเรื่องตลกขบขันอันยิ่งใหญ่ที่สุด “ข้าเป็นถึงองค์หญิงแห่งตระกูลหยวน เขาคิดจะบีบบังคับแต่งงานก็นับว่าเหิมเกริมเกินไปแล้ว นี่ยังจะให้ข้าไปเป็นอนุของเขาอีกหรือ!”

หยวนเฉินได้แต่ก้มหน้าไม่พูดจา เบือนศีรษะไปมองฉีอิงเอ๋อ

“เห็นแก่สถานการณ์ใหญ่เป็นสำคัญเถิด หากเจ้าแต่งออกไป แผนการของพวกเราย่อมมีโอกาสชนะมากขึ้น”

ฉีอิงเอ๋อกล่าวเรียบๆ “แม้แต่ข้ายังตัดใจสละได้ เหตุใดเจ้าจึงสละไม่ได้เล่า”