ตอนที่ 153 มหามงคล

ตอนที่ 153 มหามงคล

ฉีป๋อสิงพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ล่าถอยครั้งแล้วครั้งเล่า หลังคุมเชิงอยู่สิบวัน ในที่สุดก็จำต้องข้ามภูเขาไท่หางไปทางเหนือ หนีเตลิดไปจนถึงจิ้นหยางในส่วนลึกของภูเขาไท่หาง ซึ่งเป็นเขตศักดินาของไท่หยวนอ๋อง

จิ้นหยางมีเสบียงอุดมสมบูรณ์ ทั้งยังใกล้เมืองผิงเฉิงราชธานีเก่า กำลังสำรองเข้มแข็งยิ่งนัก เกรงว่าจะมีทัพหนุน อีกทั้งโจรจนตรอกมิควรไล่ตระครุบ หลี่อิงสุ่ยกับหลี่ชิงเสินใคร่ครวญซ้ำไปซ้ำมา จึงตัดสินใจไม่รุกคืบเข้าไป นำทัพกลับจิงตูเพื่อพักฟื้นระยะหนึ่ง แล้วค่อยหารือเรื่องการปราบกบฏต่อไป

วันที่หยวนเสวียนนำทัพกลับราชธานี ชุยเย่า หยวนเวยรุ่ย และลู่จินเฉิงยังมิได้ข้อสรุปตรงกัน บนบัญชีรายชื่อแต่งตั้งขุนนางทดแทนเขียนไว้เป็นแถวยาวเหยียด

ชุยซงหลัวไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการประชุมขุนนาง ทว่าในยามที่หยวนเวยรุ่ยยุ่งจนหัวหมุน นางที่แวะนำอาหารมาส่งก็ได้ยินเข้าเต็มสองหู

“ตำแหน่งขุนนางสำคัญเหล่านั้นฝ่าบาทคงทรงวางแผนไว้แต่แรกแล้ว ทว่าการคัดเลือกขุนนางชั้นผู้น้อยระดับล่างกลับยากเย็นยิ่งนัก ประการแรกคือเมื่อลั่วหยางเกิดกลียุค บัณฑิตต่างพากันหลบหนีไปจนหมด ผู้ที่ยังหลงเหลืออยู่ในสำนักศึกษาหลวงก็มีเบื้องหลังซับซ้อนยากจะสะสาง ลำดับขั้นของบัณฑิตที่กรมขุนนางลงบันทึกไว้ ส่วนใหญ่ดูเพียงทำเนียบวงศ์ตระกูล ชาติตระกูลสูงขั้นก็สูง หากมีแต่คนของตระกูลขุนนาง เช่นนั้นขุมอำนาจใหม่ย่อมยากจะค้ำชู... อีกประการ ยังถูกฉีป๋อสิงเข่นฆ่าไปจนเกือบหมดสิ้นแล้ว”