เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 128 เซวียนฉือ
ในราตรีอันมืดมิด บ่าวใบ้เร่งรีบเดินอยู่ภายในวังเหนือ
นางก้าวเท้าอย่างรวดเร็ว สวมเสื้อแขนสั้นตัวนอกธรรมดา จนแทบหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับราตรี
พระตำหนักที่องค์รัชทายาทประทับมิใช่ตำหนักบูรพาในอดีต ไทเฮาอ้างว่าองค์รัชทายาทยังทรงพระเยาว์ จึงให้พระตำหนักขององค์รัชทายาทอยู่ในวังเหนือ นับตั้งแต่ชิงเหออ๋องกุมอำนาจ ไทเฮาและองค์รัชทายาทต่างถูกกักอยู่ในตำหนักเซวียนกวงและตำหนักฮุยจางตามลำดับ โดยทั้งสองแห่งอยู่ห่างกันไม่ไกลนัก
แสงอัคคีพลันลุกสว่างขึ้นข้างกายนาง เผาผลาญความเงียบสงัดแห่งราตรีจนสิ้นในชั่วพริบตา
เสียงร้องตะโกนของคนในวังดังมาจากที่ไกล “แย่แล้ว อารามเซวียนฉือเกิดเพลิงไหม้แล้ว!”
ฝีเท้าของบ่าวใบ้ชะงักไปชั่วครู่ จากนั้นก็เร่งความเร็วขึ้น สุดท้ายถึงกับเปลี่ยนเป็นวิ่งเหยาะ ๆ
อารามเซวียนฉือเป็นสถานที่ให้สตรีในวังหลังศึกษาเต๋า สักการะพระพุทธ และแม้กระทั่งปลงผมออกบวชบำเพ็ญเพียร ตัวอารามกว้างใหญ่กินพื้นที่หลายสิบจั้ง ทั้งยังโอ่อ่ายิ่งนัก