กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 129 ชนกำแพง
บ่าวใบ้หันหน้ามา เมื่อเห็นหยวนเสวียนเดินเข้ามาใกล้ จึงค่อย ๆ อ้าปากขึ้น เสียงที่เปล่งออกมานั้นแหบพร่า ราวกับหินเสียดสีไปบนขนสัตว์ แม้จะเป็นคนที่อยู่ประชิดตัวยิ่ง ก็ยากนักที่จะฟังคำพูดของนางออก
หยวนเสวียนมองดูคนทั้งสองตรงหน้าที่สวมอาอาภรณ์ชนเผ่า แต่ก่อนผู้ที่ไม่ยอมรับการกลืนกลายสู่ความเป็นฮั่นมักสวมอาภรณ์ชนเผ่าเพื่อแสดงการต่อต้าน ตระกูลฉีเป็นตระกูลใหญ่แห่งชนเผ่าทางเหนือ มักสวมอาภรณ์ชนเผ่าเป็นประจำ ทว่ายามนี้ในลั่วหยางหาคนแต่งกายเช่นนี้ได้ยากยิ่งแล้ว
เห็นได้ชัดว่าเตรียมการมาอย่างเพียบพร้อมเพื่อไปพึ่งพิงฉีป๋อสิง
บ่าวใบ้จ้องมองหยวนเสวียน ในดวงตาที่ลึกโหลคู่นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความร้อนรน ตัวนางผอมแห้งจนแทบซูบเซียว แม้แต่แขนเสื้อแคบตัวเล็กก็ยังถูกสายลมพัดจนฟีบลู่ลงไป
คนอื่นอาจฟังคำอ้อนวอนของบ่าวใบ้ไม่ออก ทว่าหยวนเสวียนเคยอยู่ร่วมกับบ่าวใบ้หลังจากที่นางสูญเสียเสียงไปทั้งวันทั้งคืน
นางจึงฟังได้อย่างกระจ่างชัด
บ่าวใบ้เอาตัวปกป้องหยวนหวงไว้เบื้องหลัง หวังจะใช้บุญคุณในกาลก่อนมาแลกกับหนทางรอดชีวิตขององค์รัชทายาท
“องค์รัชทายาทในยามนี้ ก็เหมือนกับท่านในกาลก่อน ที่มาถึงทางตันแล้ว ได้โปรดมอบหนทางรอดชีวิตแก่เขาด้วยเถิด นี่คือความปรารถนาข้อหนึ่งที่ท่านเคยรับปากข้าไว้”
ไม่เข้าใจสถานการณ์และภาพเบื้องหน้านี้ รู้เพียงว่าหยวนเสวียนมิได้เคลื่อนไหวเนิ่นนาน