กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 121 คัดกรอง
จั่งซุนจี้สวมเกราะศึกเต็มยศ เขาทอดสายตามองไปยังเหล่ายอดทหารแห่งกองทัพอวี่หลินที่กำลังชักดาบเข้าใส่พวกเดียวกันด้วยความเงียบงัน ในที่สุดก็ชักดาบวงแหวนออกจากข้างเอว
ความพ่ายแพ้ในศึกปราบเหนือได้บดขยี้อารมณ์ฉุนเฉียวเกรี้ยวกราดของผู้บัญชาการกองทัพกลางผู้นี้จนหมดสิ้น เขาเคยถูกกักขังอยู่ในเรือนจำอันหนาวเหน็บและเงียบงันราวกับความตายแห่งเมืองจั่วเหริน สองหูแว่วได้ยินแต่เสียงกรีดร้องโหยหวนก่อนสิ้นใจของลูกชายทั้งสอง
ลูกชายคนเดียวที่รอดชีวิตมาได้ของเขา ชั่วชีวิตนี้คงมิอาจปีนขึ้นหลังม้าได้อีกแล้ว
จั่งซุนจี้ปีนี้อายุเพียงสามสิบปี ไม่มีผู้ใดเข้าใจสาเหตุที่แท้จริงของความล้มเหลวในการปราบเหนือไปมากกว่าเขา
ต้าโจวจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง ทว่าการเปลี่ยนแปลงในยามนี้ กลับมิใช่สิ่งที่เขาปรารถนา
เขาพลันเงื้อดาบขึ้น พุ่งทะลวงเข้าไปในฝูงชนแล้วฟันแขนของทหารกองทัพอวี่หลินนายหนึ่งขาดสะบั้น เลือดสดสาดกระเซ็น เขากู่ร้องเสียงก้อง “ยังก่อเรื่องไม่พออีกรึ!”
ยังจะก่อความวุ่นวายไปถึงเมื่อใดกัน!
ความล้มเหลวของเขามีจุดกำเนิดมาจากความบกพร่องของตนเอง และยังมาจากตัวบุคคลที่ถูกกำหนดไว้แต่แรกแล้วว่าจะไม่มีวันสำเร็จ
แม่ทัพใหญ่ปราบเหนือมิใช่เขา แต่เป็นหยวนรุ่ย