กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 รากพิษ
แรกเริ่มเดิมทีหยวนหวงมิได้เอะอะวุ่นวายถึงเพียงนี้
หลิวเหวินจวินจำได้ว่า แต่ก่อนข่าวที่แพร่ออกมาจากวังล้วนกล่าวว่าองค์รัชทายาทหวงถือกำเนิดมาพร้อมพรสวรรค์เฉียบแหลม พระชันษาสามปีก็อ่านตำราเขียนอักษรได้แล้ว ครั้นเข้าร่วมการประชุมขุนนางใหญ่ก็ยังใช้คัมภีร์กตัญญูคลี่คลายสถานการณ์ได้ ทั้งภักดี ทั้งกตัญญู ทั้งเฉลียวฉลาด
ทว่าเมื่อหยวนเสวียนลงมืออบรมสั่งสอนด้วยตนเอง หยวนหวงก็ถูกปฏิเสธและตั้งคำถามอยู่ร่ำไป บทเรียนในแต่ละวันล้วนจำไม่ได้ ทำไม่ถูกต้อง งานราชการของตำหนักบูรพาไม่เคยมีสักครั้งที่ถูกต้อง การตัดสินใจทุกอย่างล้วนถูกตั้งข้อกังขา แม้แต่พรสวรรค์ด้านการขี่ม้ายิงธนูและวรยุทธ์ที่หยวนหวงภาคภูมิใจก็ยังถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหล่ายุทธาจารย์มักกล่าวถึงหยวนเสวียนในอดีตอยู่เสมอว่า นางพากเพียรเพียงใด มีพรสวรรค์เหนือคนเพียงใด พลังธนูน่าตื่นตะลึงเพียงใด ราวกับหยวนหวงไม่เคยไล่ตามนางทัน
อารมณ์ของหยวนหวงจึงยิ่งเลวร้ายลงทุกที ต่อให้หยวนเสวียนเพียงยิ้ม หยวนหวงก็ยังคิดว่านั่นคือการเยาะเย้ย