ตอนที่ 116 ให้ลิงดู

ตอนที่ 116 ให้ลิงดู

หยวนเสวียนให้เหล่าขุนนางในราชสำนักฝ่ายนอกส่งต่อฎีกาถวายที่ส่งมาจากเริ่นเฉิงฉบับนี้ ก็เพื่อตัดความคิดคำนึงสุดท้ายของคนเหล่านี้ อีกทั้งยังเป็นการบอกใบ้ให้รู้เป็นนัย ว่าถึงเวลาสะสางบัญชีแค้นแล้ว

ข้อนี้เหล่าขุนนางต่างรู้แจ้งแก่ใจ ทว่าก็ยังคงต้องรอปรึกษาหารือกับหยวนเสวียนว่าจะจัดการกับแม่ทัพจงหลางฝ่ายตะวันออกผู้นี้อย่างไร

ทว่าหยวนเสวียนกลับยังไม่เอ่ยถึงในชั่วขณะ ซ้ำยังเอ่ยถามขึ้นมาว่าจะปูนบำเหน็จยกย่องตระกูลเมิ่งอย่างไรแทน

“ข้าจำได้ว่าในอดีตตอนที่มีคนในเมืองลอบสมคบคิดกับศัตรู ก็เป็นพระชายาเฒ่าเมิ่งที่นำทหารทั่วทั้งเมืองต้านทานศัตรูภายนอก ออกตรวจตราลาดตระเวนด้วยตนเองอย่างกล้าหาญไร้ความหวาดกลัว ไทเฮาทรงยกย่องสรรเสริญความชอบอันยิ่งใหญ่และคุณงามความดีอย่างล้นพ้น ถึงขั้นตั้งศิลาจารึกเชิดชูเกียรติ” หยวนเสวียนกล่าว “ข้าคิดว่า เดิมทีนางก็เป็นฮูหยินระดับหนึ่งอยู่แล้ว ได้ทั้งศิลาจารึกและพระราชทานรางวัล รุ่งโรจน์ชั่วชีวิต บุตรชายทั้งสองคนต่างก็มียศศักดิ์ หากจะมอบตำแหน่งสืบทอดให้ลูกหลาน มิสู้พระราชทานเพิ่มยศกิตติมศักดิ์ เพื่อปูนบำเหน็จแก่ความชอบทางทหารอันกล้าหาญของนาง ทุกท่านคิดเห็นประการใด”