เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 106 ความวุ่นวายในตำหนัก
เยว่ฉงได้ยินข่าวก็รีบรุดมาถึงหน้าประตูจวนกระจกกระจ่าง หลังฟังรายงานจากผู้คุมที่ถูกลวงให้ออกไป เขาก็หันไปยิ้มแสยะให้แก่กองกำลังพิทักษ์ที่รุดมาดับเพลิง
ค่ำคืนนี้โหวกวนแทบจะยกพลออกไปจนหมด แต่ละคนต่างมีจุดประจำการของตน ดังนั้นโหวกวนที่อยู่ในจวนกระจกกระจ่างจึงแทบไม่เหลืออยู่เท่าใด ทว่าสุดท้ายก็ยังคงมีผู้บาดเจ็บล้มตาย
นี่แทบจะเหยียบย่ำใบหน้าของแม่ทัพบัญชาการเช่นเขาลงกับพื้น
“พวกเจ้ามากันช้าเสียจริง ไฉนไม่รอให้ไฟลามเข้าวังเสียก่อนค่อยมาเล่า”
ผู้กองผู้นั้นก็หาได้เกรงใจไม่ “นี่ก็ใกล้ดับแล้วมิใช่หรือ ข้าว่าพวกเจ้าที่เป็นโหวกวนคงทำเรื่องชั่วช้ามากเกินไปจนต้องความพิโรธสวรรค์ ก่อนหน้านี้แม่ทัพบัญชาการหลานถูกเผาทั้งคนทั้งเรือนจนกลายเป็นเถ้าถ่าน มาบัดนี้กระทั่งรังใหญ่ของพวกเจ้ายังถูกเผาอีก จุ๊ จุ๊ จุ๊ น่ากลัวแท้ ๆ เชียว”
เยว่ฉงเหลือบมองเขาปราดหนึ่ง “แซ่อันใด”
“ข้าหรือ ข้าแซ่ชิว จะทำไมรึ”
เยว่ฉงกระจ่างแจ้งทันที ที่แท้ก็เป็นเชื้อสายราชสกุลจักรพรรดิอีกคน มิน่าเล่าถึงมาชักช้าปานนี้ ทั้งยังกำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้ คาดว่าคงมีคนส่งสัญญาณบอกไว้ล่วงหน้านานแล้ว “เจ้ามีหน้าที่ตรวจตราป้องกันจิงตูในคืนนี้ ทว่ากลับไม่ดับไฟให้ทันท่วงที ถือเป็นความละเลยต่อหน้าที่ของเจ้า ทหาร! จับกุมตัวไว้!”
“สามหาว! ข้าผู้สง่างามเป็นถึง...”