บทที่ 133: ไม่มีชื่อบท

บทที่ 133: ไม่มีชื่อบท

ดวงตากระจ่างใสของเหยียนเยว่กะพริบเบาๆ เมื่อสบกับแววตาดื้อดึงของไหลริน นางก็เข้าใจในทันที

มนุษย์เงือกใจแคบผู้นี้จงใจชัดๆ

มุมปากนางยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บางๆ ก่อนเอ่ยเสียงอ่อนว่า “ข้าชอบทุกสีเลย ทำเพิ่มอีกสักสองชิ้นได้ไหม?”

สีน้ำเงินไพลินเข้มลุ่มลึก สีม่วงอมครามอ่อนโยน สีเขียวทองสดใส...

แต่ละสีงดงามเป็นเอกลักษณ์ นางอยากได้ไว้ครอบครองทุกสีจริงๆ

ไหลรินขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงคาดคั้นไม่ยอมลดละ “ถึงจะชอบทุกสี แต่ก็ต้องมีสีที่ชอบที่สุดอยู่สิ เลือกมาสีหนึ่ง”

เหยียนเยว่หรี่ตา ความกล้าก็เพิ่มขึ้น “เจ้าจงใจทำให้ข้าลำบากใจชัดๆ! ทั้งหมดล้วนสวยมาก ข้าชอบทั้งหมดไม่ได้หรือ? ทำเช่นนี้เท่ากับทำลายความปรองดองในครอบครัวของเรา”

“ก็แค่ขนนกไม่กี่เส้น จะทำลายความปรองดองในครอบครัวได้อย่างไร?”