กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 127: ไม่มีชื่อบท
ซิงเยวียนคอยเติมน้ำให้นางอยู่ด้านข้าง พลางอธิบายพร้อมรอยยิ้มว่า “เซียวกับฉือจิ้นออกไปล่าสัตว์ ได้ยินว่าที่นี่มีเหยื่อหลายรสชาติ พวกเขาจึงอยากเปลี่ยนรสชาติให้นางลองบ้าง”
“ส่วนโม่เจ๋อกับไหลริน พวกเขาไปใช้หนังสัตว์แลกขนนกกับมนุษย์อสูรเผ่านกยูง ฤดูฝนใกล้จะมาถึงแล้ว หากเพศเมียต้องการออกไปข้างนอกในฤดูฝน ก็จำเป็นต้องมีผ้าคลุมขนนกกันน้ำ ขนนกที่มนุษย์อสูรนกยูงสลัดหลุดออกมานั้นเหมาะจะใช้กันน้ำพอดี”
มิน่าเล่า เหยียนเยว่สัมผัสได้ว่าอากาศในช่วงหลายวันนี้เริ่มเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้นางสวมกระโปรงยาวก็พอดีแล้ว แต่เมื่อถึงฤดูฝน คงต้องสวมเสื้อหนังสัตว์หนา ๆ เสียแล้ว