บทที่ 128: ไม่มีชื่อบท

บทที่ 128: ไม่มีชื่อบท

ซิงเยวียนพิจารณาดูอย่างละเอียด ตอนนั้นเขาคิดเพียงว่าควรทำให้แขนเสื้อยาวขึ้น จะได้ไม่ทำให้มือนางหนาว แต่ไม่คิดว่าจะไม่สะดวกถึงเพียงนี้

“ที่จริงฤดูหนาวหนาวมาก ถึงตอนนั้นเจ้าแทบไม่ต้องทำสิ่งใดเลย ต่อให้ไม่ยื่นมือออกมาก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยมือจะได้ไม่ถูกความหนาวเย็นเล่นงาน”

เหยียนเยว่กะพริบตาปริบ ๆ จ้องซิงเยวียนอยู่นาน จนแน่ใจว่าใบหน้าของเขาไม่มีแววล้อเล่นแม้แต่น้อย จึงรู้ว่าเขาพูดจริง

เหยียนเยว่สะบัดแขนเสื้อที่ยาวเกินออกไปหนึ่งฝ่ามือ “เจ้าเอาจริงหรือ? ข้าดูโง่ ๆ ทึ่ม ๆ เช่นนี้ แล้วจะออกไปข้างนอกได้อย่างไร?”

ถึงขั้นหากถูกพวกมนุษย์อสูรเห็นเข้า ก็ต้องถูกหัวเราะเยาะแน่ ๆ!