บทที่ 116: ชนเผ่านกยูง

บทที่ 116: ชนเผ่านกยูง

เชียนอวี๋ไม่รู้สึกว่ามีสิ่งใดไม่ถูกต้อง อย่างไรเสียก็ล้วนเป็นลูกอสูรเพศผู้ จะเลี้ยงไว้ที่ใดก็ไม่ต่างกัน

นางตบไหล่เหยียนเยว่เบาๆ “ไม่ต้องกังวล หากเจ้าเลี้ยงไม่เป็น อีกทั้งหาพ่ออสูรกับแม่อสูรของลูกหมีน้อยไม่พบจริงๆ ก็ส่งลูกหมีน้อยมาที่บ้านข้าเถิด อย่างไรที่บ้านข้าก็มีลูกอสูรเพศผู้เต็มไปหมด เพิ่มมาอีกตัวก็ไม่ถือว่ามากเกินไป”

“อีกอย่าง มนุษย์อสูรแห่งเผ่าหมีก็ดีมาก ทั้งมีกำลังมาก มั่นคง และมีความรับผิดชอบ ที่บ้านเจ้าก็มีมนุษย์อสูรแห่งเผ่าหมีอยู่แล้ว น่าจะเข้าใจได้ หากลูกหมีน้อยมาที่บ้านข้า ก็ให้เขาเป็นพี่ใหญ่ของลูกๆ ข้า”

ที่บ้านของนางมีสามีมนุษย์อสูรอยู่หลายคน เลี้ยงลูกหมีน้อยเพิ่มอีกตัวไม่ใช่เรื่องยาก ทั้งยังช่วยนางดูแลลูกๆ ได้ด้วย