บทที่ 117: นอนด้วยกันหรือ

บทที่ 117: นอนด้วยกันหรือ

เหยียนเยว่เคาะศีรษะเขาอย่างขุ่นเคือง “เร็วเข้า หากเจ้าวิ่งให้เร็วกว่านี้อีกหน่อย ข้าคงถูกเจ้าสะบัดตกแล้ว”

ฉือจิ้นใช้ศีรษะถูไถนาง “จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ข้าย่อมไม่ทำให้เยวี่ยเยว่ตกลงไปแน่นอน หากไม่เชื่อ คราวหน้าเจ้าก็คว้าหูข้าไว้สิ”

เหยียนเยว่ทั้งโมโหทั้งขบขัน นางจึงคว้าหูเขามาบิดเบา ๆ หนึ่งที

อย่าคิดว่านางมองไม่ออก เมื่อครู่นี้พวกเขาจงใจเหยียบดอกไม้ของผู้อื่นจนเละชัด ๆ

ตอนที่ซิงเยวียนเผลอทำดอกไม้หล่นลงพื้น นางยังไม่ทันตั้งตัว

แต่ตอนฉือจิ้นพุ่งเข้าไปนั้นเห็นได้ชัดเจนเกินไป โชคดีที่มนุษย์อสูรผู้นั้นไม่ถือสาพวกเขาเรื่องนี้