กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 115: อำลาเชียนอวี๋
ชิงหลวนก้าวเข้ามากุมมือนางอย่างกระตือรือร้น “ใช่แล้ว ใช่แล้ว พวกเจ้าช่วยชีวิตข้าไว้ ตอนนี้พวกเจ้าคือแขกผู้มีเกียรติของเผ่านกยูงแล้ว เช่นนั้นก็ย้ายไปพักที่ชนเผ่านกยูงกับพวกข้าสักระยะเถิด”
“ชนเผ่าของพวกข้างดงงามมาก เต็มไปด้วยบุปผา หากเจ้าได้เห็นจะต้องชอบแน่”
ชิงหลวนพยายามเกลี้ยกล่อมอย่างสุดกำลัง
เหยียนเยว่แสร้งทำเป็นครุ่นคิดอย่างจริงจังอยู่ชั่วพริบตา ก่อนพยักหน้าตอบตกลง “ก็ได้ ข้าไม่ต้องการสิ่งของของเจ้า เพียงเจ้ายินดีเชื้อเชิญพวกข้าเข้าไปในชนเผ่านกยูง ข้าก็ดีใจมากแล้ว แต่พวกข้าไปในฐานะแขก คงพักอยู่ชั่วคราวเท่านั้น ภายภาคหน้าอาจจากไปเมื่อใดก็ได้”