ตอนที่ 233 พักร้อนที่คฤหาสน์

บันทึกการเติบโตของจือจือ 2 (3)

เขาเดินขึ้นหน้าไป โน้มตัวลงช้อนอุ้มเธอขึ้นมาตามแนวขวางอย่างมั่นคง

เสิ่นเนี่ยนประทับจูบลงบนคางของเขา เงยหน้ายิ้มแย้ม “อรุณสวัสดิ์ คุณผู้ชายลู่”

ลู่เจียงก้มหน้ามองเธอ แววตาเจือรอยยิ้มยังไม่จางหาย “อรุณสวัสดิ์ คุณผู้หญิงเสิ่น”

ทั้งสองเคียงไหล่เดินลงบันได

ฝ่ายชายสูงโปร่งหล่อเหลา พกพาออร่าความสุขุมของผู้มีอำนาจเหนือกว่าติดตัวมาเอง ฝ่ายหญิงอ่อนโยนสง่างาม สวมกี่เพ้าสีดำดิ้นเงิน มือถือพัดพับเล่มเล็ก ก้าวย่างอย่างสุขุม ราวกับคนที่เดินออกมาจากภาพวาดโบราณ

เครื่องปรับอากาศในห้องรับแขกเปิดเต็มที่ ไอเย็นโชยมาเอื่อย ๆ

จ้าวกุ้ยเซียงกำลังนั่งดูโทรทัศน์เป็นเพื่อนหลานชายทั้งสอง เงยหน้าเห็นทั้งสองเดินลงบันไดมา แล้วก็เหลือบมองนอกหน้าต่างอีกแวบ ตะวันสายโด่งแล้ว

ยังจะแต่งตัวสะสวยเฉิดฉายถึงเพียงนี้อีก

“จะออกไปเที่ยวเล่นกันอีกแล้วรึ”