ตอนที่ 232 บันทึกการเติบโตของจือจือ 2 (2)

ลู่เจียงไม่ได้หันกลับไป และไม่ได้มองเขา

คำพูดที่ถูกขัดจังหวะ พอจะเอ่ยปากอีกครั้งก็ยากอยู่บ้าง เขามองเสิ่นเนี่ยน เห็นเพียงร่างตรงหน้าเบือนหน้าหนีไปด้านข้าง

เขาเม้มริมฝีปากแล้วหมุนตัวเดินจากไป

ฟางชิงซานโยนหอยขมลงบนคันนา แล้วย่อตัวลงใช้น้ำในนาล้างหอยขม

หอยขมมีโคลนเยอะ

พอล้างสะอาดก็โยนลงตะกร้า เอ่ยถามลอย ๆ ว่า “พี่ พี่คุยอะไรกันกับพี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนโตเหรอ”

เสิ่นเนี่ยนรู้สึกว่าลูกอมเจ็บมือ สูดหายใจลึกติดต่อกันหลายครั้ง แล้วค่อย ๆ หันกลับไป มองแผ่นหลังของคนที่เดินไกลออกไป “ไม่มีอะไรกัน”

“ชิงซาน”

“อืม”

เธอถามว่า “นายรู้สึกบ้างไหม...... รู้สึกว่า...... เขาไม่เหมือนเดิม”