เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
“ย่า ครูบอกว่าอยากพบย่ามากเลย”
จ้าวกุ้ยเซียง “...”
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก เงยหน้ามองฟ้า พอกลับถึงบ้านก็เปิดการประชุมครอบครัวอย่างเด็ดขาด
วันถัดมา ลู่เจียงปรากฏตัวที่ห้องพักครู พอเห็นว่าพ่อของลู่จือไป๋มาเสียที ครูก็ถอนหายใจโล่งอก ในที่สุดก็จะได้คุยด้วยเหตุผลกันได้แล้ว
“โรงเรียนเป็นสถานที่เรียนหาความรู้ พ่อของจือไป๋ พวกเราจะปล่อยให้เด็กทะเลาะวิวาทในโรงเรียนไม่ได้ แบบนี้จะทำลายบรรยากาศจนเสียคน”
ลู่เจียง “ใครเริ่มหาเรื่องก่อน”
ครู “...คือว่า ระหว่างนักศึกษามันย่อมมีกระทบกระทั่งกันบ้าง แต่ก็ใช้กำลังแก้ปัญหาตลอดไม่ได้ใช่ไหมล่ะ... อีกอย่างเธอก็มีตอนที่สู้ไม่ไหวเหมือนกัน”
ลู่จือไป๋ยืนรออยู่นอกระเบียงทางเดิน พลางเตะเท้าเล็ก ๆ ปีกผีเสื้อบนหน้ารองเท้าขยับสั่นไหว พอเห็นลู่เจียงเดินออกมาก็รีบวิ่งเข้าไป เงยหน้ากระซิบถาม “พ่อ พ่อชนะไหม”
ลู่เจียงไม่ตอบ เขาก้มตัวลงอุ้มลูกสาวขึ้นมา “ถ้าสู้ไม่ชนะจะทำยังไง”