ตอนที่ 207 ไข่มุกเม็ดน้อย

สามพี่น้องต่างจับจองมุมห้องคนละมุมเพื่อดูแลเด็ก โชคดีที่ห้องรับแขกมีขนาดกว้างขวาง มิเช่นนั้นคงวางเตียงเด็กเล็กสามหลังไม่พอ

ลู่ชวนไกวเตียงเด็กเบา ๆ ข้างในมีเจ้าลู่อวี่ไป๋ตัวน้อยของเขานอนอยู่ ทารกวัยสามเดือนเศษรายนี้มีเส้นผมดกดำนุ่มสลวย สองมือน้อย ๆ ขดอยู่ข้างศีรษะ กำลังหลับสบาย

เฉิงเหมียวเหมี่ยวนั่งค่อนมาทางด้านหน้า กล่าวเสียงเบา “ขับรถไปเองก็สะดวกกว่านั่งรถไฟจริง ๆ”

หวังอี๋ซินจูงเสี่ยวไป๋ที่เพิ่งพากันไปดูรถเข้ามา พลางตีหน้าขรึมจ้องเขม็งใส่ลู่ซาน “ลูกชายนาย นายจะจัดการดูแลบ้างไหม!”

“จัดการสิ” ลู่ซานรู้สึกได้รับความอยุธยา “แต่เขาไม่เอาฉันนี่!”

“ไอ้หนุ่ม มานี่!”

เสี่ยวไป๋ไม่สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย ขาสั้นป้อมก้าวถี่ ๆ ตรงรี่ไปทางจ้าวกุ้ยเซียง ตะเบ็งเสียงร้องลั่น “ย่า!”

“ชู่ว—”