ตอนที่ 208 ขอแค่เด็กแซ่ลู่

วันขึ้นหนึ่งค่ำ ฟ้ายังไม่ทันสว่างดี อ่าวตระกูลลู่ก็ตื่นขึ้นแล้ว

ลู่อวี๋ไป๋ถูกห่ออยู่ในผ้านวมหนา สองมือกอดขวดนม หรี่ตาผงกหัวหงึกหงัก ไม่ทันไรก็เอียงซบไหล่ลู่ซานหลับไป

ลู่จือไป๋ยังคงอยู่ในห้วงฝัน ลู่เจียงจัดการตัวเองเรียบร้อย ก็อุ้มเธอไว้ในอ้อมอก ก้าวเท้าเดินออกไปข้างนอก

เว้นไปหนึ่งปีแล้วกลับบ้านเกิดมาบวงสรวงบรรพชน ลู่เจียงยังคงเป็นผู้นำของคนรุ่นนั้น สวมชุดจงซานสีดำเข้ม คิ้วตาแลดูสุขุมสงบ ยืนอยู่หน้าสุดของบรรดาคนรุ่นหลังวัยหนุ่มสาวทั้งหมด

เสียงระฆังเคาะสามครั้ง ทั่วทั้งโถงเงียบสงัด เขาคุกเข่าลงบนเบาะรองนั่ง ทำพิธีคำนับสามครั้ง