เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะที่กลับมาถึงนครเซิน ฟ้าเพิ่งจะสางรำไร
ลู่ซานขับรถมารับแต่เช้าตรู่ พอเห็นเสิ่นเนี่ยนกับลู่เจียง ย่างก้าวก็แทบจะกระโดดโลดเต้น ในมือประคองกล่องหรูหราสีดำขลับใบหนึ่ง เลิกคิ้วสูงแทบจะถึงฟ้า “พี่เนี่ยน ลองทายดูสิ?”
เสิ่นเนี่ยนไม่ต้องเดา “รถของฉันมาถึงแล้วเหรอ?”
เรือเดินสมุทรลำนั้นของบริษัทสื่อสารพลังอิทธิฤทธิ์เทพอัสนีออกเดินทางตั้งแต่ก่อนปีใหม่ คำนวณเวลาดูแล้ว ก็น่าจะเข้าเทียบท่าเรือเมืองเซินในช่วงนี้
ลู่ซานส่งเสียงจิ๊ปาก “พี่ยังไงก็ช่วยตื่นเต้นสักหน่อยสิ! รถเชียวนะ! ตั้งสี่แสนกว่าหยวนแน่ะ!”
เสิ่นเนี่ยนตกใจกับตัวเลขนี้จนต้องยกมือกุมหน้าอก เบิกตากลมโตหันขวับไปมองลู่เจียง “เท่ากับสวนอวี๋หกหลังเลยนะ?! คุณนี่มันผลาญเงินจริง ๆ เลย!”
ลู่เจียงกำลังยกสัมภาระใส่กระโปรงหลังรถ ชำเลืองมองเธอแวบหนึ่ง “ก่อนหน้านี้เธอไม่รู้หรือไง?”