เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฟางเย่ไม่ได้อะไรกลับไปจากเสิ่นเนี่ยนเลยแม้แต่น้อย แถมยังถูกตอกกลับมาอีก
เจ้อกูอ่าวจน จนมาก!
จนถึงขนาดที่พอการจัดการทะเบียนบ้านเริ่มผ่อนปรน คนหนุ่มสาวต่างก็พากันหนีออกไปข้างนอก
โลกกว้างใหญ่ไพศาล เมื่อพวกเขาเคยได้พบเห็น ก็ไม่เต็มใจจะกลับมายังผืนดินเล็ก ๆ แคบ ๆ แห่งนี้อีก ส่วนพวกผู้อาวุโสความคิดฝังแน่น ไม่ยอมละทิ้งแผ่นดินบ้านเกิด ทั้งยังก้าวตามความเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยไม่ทัน จึงถูกทิ้งให้อยู่ที่นี่
บ้านเรือนที่ไร้คนอาศัยก็ค่อย ๆ รกร้างทรุดโทรมไปตามกาลเวลา
ตอนนี้ยังไม่พ้นเดือนหนึ่ง รอให้บรรยากาศอันเข้มข้นของปีใหม่จางหายไป ความคึกคักและความนิยมก็คงจะสลายตัวไปเช่นกัน
ทั่วทั้งสหกรณ์ประชาคมเฟิงซู่ผิงมีหมู่บ้านเล็ก ๆ แบบนี้มากเกินไป คนหนุ่มสาวต่างมุ่งหน้าออกไปหาอนาคตข้างนอก ที่หลงเหลืออยู่ในหมู่บ้านมีเพียงคนชราและเด็กเท่านั้น