เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นเนี่ยนพักผ่อนอยู่บ้านหนึ่งวัน วันถัดมาก็เตรียมตัวไปทำงาน
เธอกำลังกินอาหารเช้าอยู่ที่บ้าน ด้านนอกลานบ้านมีรถคันหนึ่งมาจอดเทียบ หวังอี๋ซินอุ้มเด็กก้าวพรวด ๆ เข้ามาทางประตู วางเสี่ยวไป๋ลงในมือย่า ยื่นตัวเข้ามาประชิดตรงหน้าเสิ่นเนี่ยน ยิ้มแป้น “พี่เนี่ยน รถพี่เลี้ยวไปหน่อย แวะไปส่งฉันตอนไปทำงานด้วยได้ไหม”
เสิ่นเนี่ยนวางโจ๊กหันไปมองเธอ
แต่งหน้ามาอย่างประณีต สวมเสื้อกันลมสีน้ำตาลอ่อน ด้านในจับคู่กับกระโปรงยาวสีสว่าง รองเท้าบู้ตหนังหุ้มข้อส้นสูงเล็กน้อย หวังอี๋ซินเป็นครูศิลปะที่นำเทรนด์ความงดงามขั้นสูงสุดของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งนครเซินมาโดยตลอด
วันนี้ก็สวยเป็นพิเศษเช่นกัน
ใบหน้าเรียวเล็กงดงามขนาดเท่าฝ่ามือ ดวงตารูปผลซิ่งดำขลับเป็นประกาย
ได้พาหญิงงามเช่นนี้ไปส่งทำงาน เสิ่นเนี่ยนยิ้มพลางกล่าว “ถือเป็นเกียรติของฉัน”
“ฮูเร่!”