ตอนที่ 180 ฉันขี่รถจักรยานยนต์ออกไปทิ้ง

ช่วงวันหยุดวันชาติ เสิ่นเนี่ยนได้ไปพบกับผู้นำท่านหนึ่งของสำนักการศึกษา และจากการแนะนำของผู้นำท่านนี้ เธอจึงได้รู้จักกับครูสอนเสริมอีกสองสามคน

เมื่อครูหลายคนเห็นคะแนนของฟางชิงสุ่ย ต่างก็พากันเงียบกริบ

เสิ่นเนี่ยนเองก็เงียบไปเช่นกัน

ระดับการศึกษาของมณฑลหลานเทียบกับนครเซินไม่ได้อยู่แล้ว อีกทั้งคะแนนของฟางชิงสุ่ยในห้องยังไม่นับว่าอยู่ในระดับกลางค่อนไปทางดีด้วยซ้ำ ผลการสอบเข้ามัธยมปลายยังห่างจากเกณฑ์คะแนนเข้ามัธยมปลายอยู่ร้อยกว่าคะแนน

“เพิ่งจะอายุสิบหกปี คงไม่ถึงขั้นไม่เรียนหนังสือแล้วใช่ไหม”

คนอายุสิบหกปีที่ไม่เรียนหนังสือมีเยอะแยะไป ครูเฉียวตอบในใจเงียบ ๆ แต่ไม่กล้าเอ่ยต่อหน้าหัวหน้าฝ่ายของกระทรวงการค้าต่างประเทศท่านนี้