ตอนที่ 179 ชนะถึงจะน่าสนใจ

การพนันเล็กน้อยช่วยผ่อนคลายจิตใจ แต่การพนันหนักหน่วงบั่นทอนสุขภาพ

หวังอี๋ซินเจ็บช้ำน้ำใจไปแล้ว เธอผลักลู่ซานลงสนาม “นายมาเลย รีบมาช่วยฉันกอบกู้ความสูญเสียกลับคืนมาเร็วเข้า”

ไพ่นกกระจอกสามคน ลู่ซานไม่อยากแม้แต่จะแตะ ยิ่งไปกว่านั้นกฎระเบียบยังจำกัดไว้ว่าชนะได้เฉพาะการจั่วเองเท่านั้น ห้ามชนะจากการทิ้งไพ่ของคนอื่น ไร้ซึ่งฝีมือเชิงเทคนิคใด ๆ ให้พูดถึง

เขาโบกมือไปมา “ฉันไม่เล่น ได้เวลากินข้าวเที่ยงแล้ว”

เสิ่นเนี่ยนโยกหัวไปมาขณะนับเงิน ทั้งยังฮัมเพลงขึ้นมา “ฉันหัวเราะอย่างลำพองใจ และหัวเราะอย่างลำพองใจอีกครา... โชคดีจงมา โชคดีจงมาหาพวกเรา... ประชาชนอย่างพวกเรา วันนี้ช่างสุขใจจริง ๆ!”

เฉิงเหมียวเหมี่ยว หวังอี๋ซิน และลู่ซานต่างหันไปมองเธอพร้อมเพรียงกัน

ลู่ซานกอดอก “พี่เนี่ยน พี่นี่ซ่อนคมไว้มิดชิดจริง ๆ เมื่อก่อนทำไมไม่เคยเห็นพี่เล่นเลยล่ะ”