ตอนที่ 112 พี่น้องเป็นหนึ่งเดียว

ในมุมลับตา ร่มเงาไม้บดบดบังแสงตะวันไว้จนมิด

เสียงจักจั่นส่งเสียงร้องจี๊ด ๆ ระงม

มือของลู่เจียงบีบกระชับเข้าที่เอวคอดของเสิ่นเนี่ยน โน้มตัวลงมาจูบอย่างดุดัน หลังจากหนำใจแล้วก็เปลี่ยนเป็นแผ่วเบาอ่อนโยน ค่อย ๆ เลียริมฝีปากของเธออย่างนุ่มนวล

เขาไม่อยากกลับมณฑลหลานแล้ว

อยากจะอยู่ที่นครเซิน ให้เสิ่นเนี่ยนเลี้ยงดูอย่างไม่เอาถ่านเช่นนี้ ที่แท้การเกาะผู้หญิงกินมันอร่อยถึงเพียงนี้ ทั้งยังหวานล้ำ หวานซึ้งไปถึงกระดูกดำ

เสิ่นเนี่ยนถูกเขาดึงตัวออกมาอย่างกะทันหัน ริมฝีปากถูกกัดจนระบมไปหมด เธอใช้ปลายนิ้วจิ้มไปที่ยอดอกของเขา “เด็กหนุ่มงั้นเหรอ”

ลู่เจียงหลุบตาลงพลางส่งเสียงอืมคำหนึ่ง

เสิ่นเนี่ยนหลุดหัวเราะพรืด ยกมือขึ้นลูบใบหน้าของเขา มองซ้ายทีขวาที จะไม่ใช่เด็กหนุ่มได้อย่างไรกันเล่า!

“ฉันจะตั้งโต๊ะบิลเลียดไว้ที่บ้านสักตัว”