ตอนที่ 113 มาตุภูมิก็อวยพรให้ผู้พลัดถิ่นโพ้นทะเล ปลอดภัยราบรื่น

ชาภูเขาสูง นี่เป็นเส้นทางที่แปลกใหม่ยิ่งกว่าการรับซื้อของป่าจากภูเขาเสียอีก

ลุงใหญ่ลู่ถอนหายใจยาว “นายคิดจะทำธุรกิจใบชา จะเริ่มจากตรงไหนล่ะ”

ลู่เจียงนึกถึงราคาของชาดำฉีเหมินหนึ่งกา ชาดำฉีเหมินนั่นดีเลิศขนาดนั้นจริงหรือ มันก็แค่ชาชนิดหนึ่งเท่านั้น ทว่าเมื่อนำไปขายในสถานที่ต่างกัน มูลค่าของชาก็เปลี่ยนไปแล้ว

นี่อาจจะเป็นเรื่องของแบรนด์ แต่เขาไม่มีความรู้เรื่องแบรนด์ใบชาเลย การเปิดซูเปอร์มาร์เก็ต ขอแค่สินค้าดีก็สร้างชื่อเสียงปากต่อปากได้

“ผมทำได้แค่การค้ำประกันผลลัพธ์ให้ท่าน คุณภาพใบชาผ่านเกณฑ์ ผมก็รับซื้อ อยากอาศัยสิ่งนี้ร่ำรวย ก็ต้องพึ่งพาพวกท่านเองแล้ว”

ลุงใหญ่ลู่ถาม “งั้นไม่มีธุรกิจอื่นที่ทำง่ายกว่านี้หน่อยหรือ ความยากไม่มาก และทำได้ยาวนาน”

ลู่เจียงยิ้มบาง “แล้วยังต้องทำเงินด้วย ใช่ไหมครับ”

ลุงใหญ่ลู่พยักหน้า “ใช่”