เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เจียงเฝ้ามองโรงเรียนแห่งนี้ผุดขึ้นมาจากพื้นที่ราบโล่งด้วยตาตนเอง
ถนนโคลนกลายสภาพเป็นถนนลาดยาง โรงเรียนหนึ่งแห่งกับถนนหนึ่งสาย พลิกฟื้นชีวิตให้หมู่บ้านแห่งหนึ่งได้ถึงเพียงนี้
ในยามนี้เขาเข้าใจผู้เป็นพ่อแล้ว และเข้าใจผู้คนในหมู่บ้านเช่นกัน ต่อให้ตอนนั้นต้องผ่าภูเขา ก็ยังต้องเบิกทางออกสู่ภายนอกให้อ่าวตระกูลลู่ให้ได้
แม้ภายหลังถนนจะสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ ทว่าในที่สุดอ่าวตระกูลลู่ก็มีทางสัญจร ส่วนสถานที่ที่ลึกเข้าไปกว่านั้นอย่างเจ้อกูอ่าวหรือหมู่บ้านตระกูลจ้าว กระทั่งโรงเรียนประถมที่ดูเข้าท่าสักแห่งยังไม่มี
เขาแลเห็นเด็ก ๆ สะพายกระเป๋าหนังสือเก่า ๆ เดินอยู่ริมทาง
“เด็กหมู่บ้านอื่นก็มาเรียนที่นี่ด้วยหรือ”
โจวโฮ่วเต๋อมองตามสายตาของเขาไป บนถนนลาดยางมะตอยที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ เด็กหลายคนกำลังวิ่งเล่นกระโดดโลดเต้นหยอกล้อกัน