ตอนที่ 106 เธอเลือกรับภาระฝั่งนี้

ลู่เจียงจะไปนครเซิน เขาไม่รีรอชักช้าแม้แต่น้อย พอวางสายก็กลับบ้านไปเก็บข้าวของทันที

ลู่ชวนเห็นเขาเก็บเสื้อผ้าลงมาจากราวเชือก ก็รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล พอก้าวตามเข้าไปในห้อง ก็เห็นเขาไปหยิบหีบมาอีกจริง ๆ จึงอดไม่ได้ที่จะส่งเสียง จุ๊ จุ๊ ออกมาสองที

“ไม่ใช่กระมัง ไม่จริงใช่ไหมเนี่ยพี่ใหญ่ พี่เนี่ยนโทรมาแค่สายเดียวก็เกี่ยวเอาดวงจิตพี่ลอยเตลิดไปแล้วเหรอ ไม่สิ เกี่ยวเอาตัวพี่เตลิดไปด้วยเลยต่างหาก”

ลู่เจียงหยิบซองจดหมาย จัดเก็บบัตรซื้อสินค้าออกมาจากลิ้นชัก แล้วเก็บเข้าไปในหีบหวายไม้ “ไม่มีฉัน นายทำงานไม่เป็นหรือไง”

ลู่ชวนยืนพิงขอบประตู มันก็ไม่ใช่ว่าจะพูดแบบนั้นหรอก เพียงแต่มีพี่ใหญ่อยู่ด้วย ในใจเขาจะรู้สึกมั่นคงอุ่นใจกว่า

“เรื่องของลุงใหญ่ พี่จะให้ฉันไปพูดคนเดียวจริง ๆ เหรอ”