กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอเฉิงเหมียวเหมี่ยวทำพิธีรับญาติเสร็จ เสิ่นเนี่ยนก็ไม่มีเวลาอยู่บ้านอีกต่อไป
รับญาติช่วงเช้า พอบ่ายเธอก็ออกเดินทาง ลู่ซานก็ไปด้วยกันกับพวกเขา จ้าวกุ้ยเซียงต้มไข่สุกสิบกว่าฟองตามความเคยชินเพื่อให้พวกเขานำติดตัวไปด้วย
“ขับช้า ๆ นะ ระวังความปลอดภัยด้วย”
ลู่เจียงขานรับแล้วปิดประตู “ไปแล้วนะ”
ถนนบนเขาสั่นสะเทือน นั่งรถร่วมแปดชั่วโมง พอถึงเมืองหลวงมณฑลก็เป็นเวลากลางดึกแล้ว
พอได้เจอเสิ่นเจ๋อเหลียง เสิ่นเนี่ยนก็เอ่ยออกมาจากใจจริง “พี่ชาย ฉันคิดถึงพี่จังเลย!”
เสิ่นเจ๋อเหลียงได้ยินเธอเรียกด้วยเสียงออดอ้อนซ้ำคำจนตัวสั่นไปทั้งร่าง
“เธอคิดถึงฉัน แต่ก็ไม่เห็นจะมาให้เร็วกว่านี้เลย ตั๋วรถพรุ่งนี้เช้าตรู่ เธอนี่ช่างกะเวลาได้พอดีเป๊ะจริง ๆ”