ตอนที่ 76 ติดต่อกระทรวงการค้าต่างประเทศ

คำเรียกขานนี้ ยิ่งแย่กว่าคำว่าหญิงชราเสียอีก นี่เป็นการเจาะจงตำแหน่งหน้าที่การงานของเสิ่นหวยชิง เป็นคำเรียกขานแม่ของผู้นำคนหนึ่งอย่างเย็นชาและไม่สุภาพเอาเสียเลย

เฉิงซิ่วคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเธอจะไร้มารยาทถึงเพียงนี้ ความคิดละเอียดอ่อนในใจเพียงเล็กน้อยนั้น มลายหายไปในชั่วอึดใจ

เสิ่นเจ๋อฟางรีบลุกขึ้นยืนก่อนที่เธอจะโมโห “ย่า อยากกินอะไรกันหรือ ฉันตักโจ๊กให้ท่านสักถ้วยดีไหม”

ส่วนเสิ่นเนี่ยนดึงกระดาษทิชชูออกมา แล้วเอ่ยกับเสิ่นหวยชิง “ฉันอิ่มแล้ว ลุงใหญ่”

แววตาของเสิ่นหวยชิงเต็มไปด้วยความจนใจ ทว่ากลับไม่รู้ว่านึกถึงอะไรกันขึ้นมา คนถึงได้หัวเราะออกมา เสิ่นเหยารู้สึกว่าพ่อของเธอคงถูกบีบอยู่ตรงกลางจนโมโหแทบบ้าไปแล้ว เธอจึงหันไปมองติงหลิง

ติงหลิงเองก็กำลังยิ้มอยู่เช่นกัน เพียงแต่ไม่ชัดเจนเท่าไรนัก