ตอนที่ 74 แต่งงานแล้ว

เสิ่นเนี่ยนจะไม่เอ็นดูเขาได้อย่างไร

แต่เรื่องราวก็ยังต้องถามไถ่ให้กระจ่าง เธอโน้มตัวลง เอาข้อศอกยันไว้ตรงหน้าอกของเขา “ถ้างั้นคุณเคยคิดคำนวณเอาเปรียบฉันบ้างไหม”

เมื่อข้อมือถูกปล่อย ลู่เจียงจึงวางมือทาบลงบนเอวของเธอตามจังหวะ

“ฉันมันก็แค่ชาวนาบ้านนอกคนหนึ่ง ก่อนจะรู้จักลุงใหญ่ อย่างมากก็แค่ติดต่อกับพวกผู้นำในสหกรณ์ประชาคม พอมีหน้ามีตาอยู่บ้างแค่นั้น ส่วนเรื่องไปประชุมผู้ปกครองให้ลู่เหอ ฉันไม่เคยไปเลย”

“ฉันกินข้าวหม้อนั้นไม่ลงหรอก ได้แต่ทำมาค้าขายเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่เข้าท่าเพื่อหาเงินเลี้ยงครอบครัว”

เขาเงยหน้าขึ้น นั่งตัวตรง “ฉันหมายปองเธอ เรื่องนี้เป็นความจริง”

“ถ้าเธอไม่เลือกเรียนหนังสือสอบเข้ามหาวิทยาลัย ในสหกรณ์ประชาคมเฟิงซู่ผิงแห่งนี้ สุดท้ายเธอก็คงได้แต่และต้องแต่งงานกับฉันเท่านั้น แต่พอเธอเลือกจะเรียนหนังสือ ฉันก็ไม่กล้าแล้ว”