เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวกุ้ยเซียงมองเธอซ้ำไปซ้ำมา
แววตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง “ยังไม่ทันเป็นพี่น้องสะใภ้กัน ก็ร่วมมือกันมาจัดการฉันแล้วเหรอ เสี่ยวเนี่ยน ฉันทำกับเธอไม่ดีตรงไหนกัน!”
เสิ่นเนี่ยนเข้าใจความสัมพันธ์แม่สามีกับลูกสะใภ้ในยุคนี้เป็นอย่างดี และในชนบท ความกตัญญูก็ยิ่งสำคัญขึ้นไปอีก
ตอนจ้าวกุ้ยเซียงเป็นน้าสาวก็ไม่ได้แย่ พอมาเป็นแม่สามีก็ยิ่งไม่แย่เข้าไปใหญ่
“แม่ ฉันไม่ได้ร่วมมือกับเธอมากลั่นแกล้งแม่เลย ท่านเป็นแม่แท้ ๆ ของลู่เจียง ต่อไปถ้าแยกครอบครัว ท่านก็ต้องมาอยู่กับฉันและลู่เจียง”
“ฉันไม่มีทางกลั่นแกล้งท่านเพื่อคนนอกหรอก”
“ฉันแค่คิดว่า ผลลัพธ์มันมีแค่สองทาง วัดดวงกันคนละครึ่ง คนเราคงไม่ถึงกับไม่ยอมปลูกต้นไม้เพียงเพราะกลัวจะได้ผลที่แย่ ผลไม้รสหวานมันก็น่าตั้งตารออยู่นะ”
จ้าวกุ้ยเซียงไม่มองเธอ หันหน้าหนีไปมองลูกชายทั้งสองคน