เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันขึ้นหนึ่งค่ำคารวะบรรพชน
ฟ้าเพิ่งสาง จ้าวกุ้ยเซียงก็มาเคาะประตูข้างนอก เตือนลู่เจียง “ต้องไปจุดธูปที่ศาลบรรพชน อย่าไปสายล่ะ”
ลู่เจียงตื่นอยู่แล้ว ขานรับเสียงเบา เขาค่อย ๆ พลิกตัว ดึงแขนที่ถูกเสิ่นเนี่ยนนอนทับออก แล้วดึงหมอนมารองให้เธอ เปิดมุมผ้าห่มขึ้น ก็เห็นขาข้างนั้นพาดอยู่บนเอวและหน้าท้องของตน
เขาห่มผ้าให้มิดชิด มือลูบไล้ขึ้นไป
ช่วงที่เรียนขับรถกับกองขนส่ง เขาได้ยินเรื่องลามกมาไม่น้อย ทั้งยังได้ยินเรื่องราวรักใคร่ตามทางของพวกเขามามากมาย
ตอนนั้นฟังแล้วรู้สึกแค่ว่าโสโครก ตอนนี้กลับเข้าใจลึกซึ้งจริง ๆ ในกระดูกดำของผู้ชายย่อมมีความเลวร้าย แฝงไว้ด้วยความอยากครอบครองและทำลายล้าง
ใต้ฝ่ามือเนียนนุ่มลื่นมือ
เสิ่นเนี่ยนถูกเขารบกวนจนตื่น
หรี่ตามองเขาที่ใส่ชุดนอนนั่งยอง ๆ อยู่ข้างเตียง แต่มือกลับไม่อยู่นิ่ง