ตอนที่ 71 สภาพสังคมยังคงเป็นเช่นนั้น

หากไม่มีผู้ซื้อ ก็ย่อมไม่มีผู้ขาย

แต่ทว่าต่อให้ตระกูลลู่ไม่ซื้อ ก็ย่อมมีคนอื่นมาทำการค้านี้จนสำเร็จอยู่ดี

ไม่ว่าเสิ่นเนี่ยนจะพยายามมองข้ามไปอย่างไร เธอก็จำต้องยอมรับ ว่าเธอปรับตัวเข้ากับที่นี่ไม่ได้ และไม่อาจปรับตัวเข้ากับยุคสมัยนี้ได้เลย

ลู่เจียงเห็นเธอเงียบไป จึงทอดถอนใจออกมาเบา ๆ

“อย่าเห็นว่าที่บ้านพอจะมีเงินอยู่บ้างเลย แต่ในสายตาคนในเมือง ผู้ประกอบการรายย่อยก็แค่พวกไม่มีหน้ามีตา ไม่เข้าขั้น นี่ก็เป็นความยากลำบากในการทาบทามแต่งงานของลู่ชวน จะสู่ขอสะใภ้ในเมืองอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ก็หาคนที่เหมาะสมไม่ได้ พอหาเจอ ก็คงต้องไปกราบกรานอ้อนวอนสารพัด”

“แต่ถ้าหากจะต้องไปกราบกรานจริง ๆ นอกจากว่าลู่ชวนจะชอบเป็นพิเศษ ไม่อย่างนั้นแม่ก็คงก้มหัวให้ไม่ได้หรอก”

เสิ่นเนี่ยน “ยังไงก็ต้องให้ฝ่ายหญิงเขายินยอมด้วยถึงจะถูก”